حمایت حداکثری از مردم ایران: یک استراتژی جدید

سیاست ایالات متحده از زمان قیام انتخاباتی سال 2009 در ایران، به تدریج انواع تحریم ها و نامگذاری های مرتبط با حقوق بشر را برای نام بردن، شرمساری، مجازات و بازدارندگی مقامات و نهادهای ایرانی که مرتکب نقض حقوق بشر می شوند، در خود جای داده است.* با این حال، سیاست ایالات متحده در قبال جمهوری اسلامیایران برنامه هسته ای تهران و تا حدی کمتر برنامه موشکی بالستیک و حمایت مادی آن از تروریسم بین المللی را در اولویت قرار داده است، اما نه حقوق بشر. تظاهرات خیابانی جاری در ایران، و همچنین الگوی در حال تحول اعتراضات ضد رژیم در ایران از سال 2017، نشان دهنده نیاز به توسعه - علاوه بر یک استراتژی «فشار حداکثری» بر رژیم است که همه ابزارهای قدرت آمریکا را در خود جای داده است. استراتژی فراملی «حمایت حداکثری» از مردم ایران. این یادداشت توصیه هایی برای اجرای چنین استراتژی ارائه می دهد که باید محور سیاست ایالات متحده باشد.

هر گونه تغییر سیاستی باید یک واقعیت مهم را در نظر بگیرد: هر گونه مذاکره بیشتر بر سر احیای توافق هسته ای 2015، که رسماً به عنوان برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) شناخته می شود، احتمالاً تأثیر مضری بر هر گونه تلاش ایالات متحده و متحدانش خواهد داشت. حمایت از معترضان ضد رژیمتهران ارزیابی خواهد کرد که فشار بین المللی، هر چند قوی در بحبوحه تظاهرات، در نهایت از بین خواهد رفت. درآمد بادآورده مالی حدود 1 تریلیون دلار تا سال 2030 تحت یک توافقنامه تجدید شده، رژیم را قادر می سازد تا هم فشار داخلی و هم فشار خارجی را تحمل کند. برای حمایت کامل از جنبش اعتراضی، کاخ سفید باید روشن کند که همه پیشنهادات کاهش تحریم ها برای رژیم خارج از میز است. باز نگه داشتن درهای توافق هسته ای، معترضان را تضعیف می کند و رژیم را تقویت می کند.

سیاست های دوجانبه و چندجانبه ایالات متحده که زیربنای استراتژی «حمایت حداکثری» از معترضان ایرانی است، باید شامل حمایت های ارتباطی و حمایت های سیاسی و مالی و همچنین افزایش تحریم های مقامات رژیم و تلاش برای انزوای سیاسی آنها در سازمان های بین المللی باشد. این یادداشت این دسته بندی ها را بررسی می کند و در عین حال اذعان می کند که رئیس جمهور ممکن است اقدامات فعال دیگری را در نظر بگیرد.

پشتیبانی ارتباطات

ایالات متحده مدتهاست که برای مبارزه با سانسور در ایران تلاش کرده است. در ماه سپتامبر ، دولت بایدن مجوز عمومی (GL) D-2 را صادر کرد ، که به "شرکت های فناوری اجازه می داد گزینه های بیشتری از سیستم های امن ، خارج از سیستم عامل و خدمات را به مردم ایران ارائه دهند ، زیرا وزارت خزانه داری آن را در بیانیه مطبوعاتی قرار داد. دولت باید اقدامات اضافی زیر را برای استفاده از اطلاعات به عنوان ابزاری مؤثر در برابر تهران انجام دهد:

اطلاعاتی را برای معترضین در مورد حرکت خدمات امنیتی ایران ارائه دهید. دولت بایدن به احتمال زیاد از طریق سیگنال ها و تصاویر اطلاعاتی دارد که باید با معترضین ایران به اشتراک بگذارد تا آنها را در مورد حرکت کلیه خدمات امنیتی درگیر در سرکوب هشدار دهد و آنها را در مورد نقاط ضعف و نقاط قوت تهران آگاه کند. دولت همچنین باید با توجه به حذف سریع و انتشار اطلاعات در مورد برنامه های رژیم ، عملیات بالقوه پرچم کاذب ، عملیات عدم اطلاعات و سایر فعالیت هایی که تهران را در موقعیت واکنش به تلاش های انتشار اطلاعات ایالات متحده قرار می دهد ، به جای اینکه رانندگی کند ، از دفترچه بازی روسیه وام بگیرد. روایت.

از قابلیت های سایبری در حمایت از معترضین استفاده کنید. ایالات متحده و بسیاری از شرکای بین المللی آن از قابلیت های سایبری قابل توجهی برخوردار هستند که باید برای کمک به معترضین از آنها استفاده کنند. اهداف باید شامل سیستم های فرماندهی و کنترل تهران ، نیروهای امنیتی آن یا بوروکراسی گسترده آن باشد که احتمالاً اطلاعات و ارتباطات آنها ذخیره می شود و از طریق ابرها و شبکه های اینترنتی و اینترانت حرکت می کند. از خارج از کشور ، دولت باید با استفاده از ظرفیت سایبری خود برای مختل کردن عملکرد عادی صنایع کلیدی ، به معترضین در تلاش برای انتقال از قدرت خیابان به قدرت اعتصاب کمک کند. اختلال در صنایع کلیدی مانند بخش های نفت ، گاز ، پتروشیمی و مالی می تواند اعتصاب کار عمومی در سراسر کشور را تسهیل کند.

حمایت از حملات کار. اعتصابات کارگری در حال حاضر در بخش های مختلف اقتصاد ایران ، از مؤسسات آموزشی گرفته تا بخش های استراتژیک مانند نفت و گاز ادامه دارد. اختلال در عملکرد بخش های استراتژیک می تواند باعث افزایش مورد نیاز کارگران شود تا شروع یا ادامه اعتصاب را آغاز کنند و زمان را در کنار اعتصاب کنندگان قرار دهند. اعتصابات نفتی (همراه با عرضه بازار و مسائل تولید داخلی) در اعتراضات خیابان در سال 1978-1979 که سلطنت پهلوی در ایران را کاهش داد ، قدرت خیابان را ضرب کرد. واشنگتن باید با استفاده از ظرفیت های سایبری خود برای مختل کردن عملکرد عادی این بخش های استراتژیک از حملات کارگری پشتیبانی کند.

به طور عمومی از مردم ایران حمایت کنید. رئیس جمهور بایدن و سایر مقامات عالی رتبه باید با جدیت از رسانه های سنتی و اجتماعی در آغوش بگیرند تا حمایت خود را از مردم ایران تقویت و حفظ کنند و به تظاهرکنندگان یادآوری کنند که دولت در کنار آنها است. هرچه مقامات بیشتر ایالات متحده نام قربانیان سرکوب رژیم را ذکر کنند ، بیشتر مردم ایران می دانند که آمریکا گرفتاری خود را فراموش نکرده است.

دور زدن سانسور را فعال کنید. دولت باید از تلاشها برای دسترسی مردم ایران به اینترنت بدون سانسور از طریق ماهواره ، مطابق با تلاش های خزانه داری برای گسترش استفاده از مجوزهای عمومی برای چنین اهداف پشتیبانی کند. از آنجا که ایرانیان به طور فزاینده ای به اینترنت ، برنامه های رسانه های اجتماعی و ارتباطات تلفن همراه برای سازماندهی و همچنین به اشتراک گذاشتن اطلاعات در مورد قساوت های رژیم با دنیای خارج متکی هستند ، تهران توانایی های سایبری داخلی خود را برای سانسور وب سایت ها و برنامه ها بهبود بخشیده است و از آن استفاده می کند و از آن استفاده می کند و از طریق فشار خون یا فشار خون یا سیاه و سفید و یا سیاه پوستاینترنت. با 80 درصد گزارش شده از ایرانیان در حال حاضر از شبکه های مجازی-خصوصی (VPN) و فناوری های ضد فیلتر قبل از شروع این اعتراضات ، اقداماتی برای اطمینان از اتصال در حال حاضر بسیار مهم است.

گزارش ها مبنی بر اینکه تعداد محدودی از پایانه های Starlink در حال حاضر در ایران هستند و عملیاتی هستند ، خبرهای خوش آمدید هستند. ظرفیت اینترنت ماهواره ای برای کمک به ایرانیان به دسترسی به اینترنت کمک می کند زیرا رژیم سرکوب آن در فضای مجازی را محکم می کند و در یک اینترانت ملی دو برابر می شود. برای افزایش تولید پایانه های Starlink ، واشنگتن باید یک صندوق اینترنت رایگان ایران (یا یک نهاد مشابه) را تحت نظارت عمومی ایجاد کند تا بتواند پشتیبانی مالی Starlink را برای یک برنامه خرید خاص ایران ارائه دهد. چنین عملیاتی می تواند تغییر دهنده بازی در پایان دادن به انحصار رژیم از طریق اینترنت در ایران باشد. ایالات متحده باید این پروژه را به یک استراتژی حداکثر فشار پیوند دهد که در آن واشنگتن تحریم های خود ، به ویژه تحریم های نفتی را اعمال می کند ، حمل مواد غیرقانونی را مصادره می کند ، آنها را در بازار می فروشد و از درآمد برای تأمین بودجه صندوق اینترنت رایگان ایران استفاده می کند.

یک فرآیند بین سازمانی را ساده کنید. دولت باید یک تیم بین سازمانی ایجاد کند تا اطمینان حاصل شود که ایرانیان به سخت افزار لازم دسترسی پیدا کنند ، چه از طریق قاچاق یا وسایل دیگر ، به طوری که فناوری هایی مانند Starlink می توانند عملیاتی شوند. در این میان ، تیم باید به شناسایی و رقابت با اطلاعات هک کردن رژیم و هک کردن رژیم که هدف از آن گمراه کننده ایرانیان در مورد وضعیت عملیاتی فعلی Starlink و تلاش های قابل مقایسه است ، کمک کند.

تحریم ها و اقدامات اقتصادی

ایالات متحده از زمان تصویب قانون جامع تحریم ها ، پاسخگویی و واگذاری ایران در سال 2010 ، مجازات هایی را برای نقض حقوق بشر تحمیل کرده است. دولت باید از تحریم ها و سایر اقدامات اقتصادی به صورت دو طرفه و با همکاری متفقین و شرکای ایالات متحده به عنوان ابزارهای مؤثر استفاده کند. برای فشار دادن تهران.

اعضای تحریم جمهوری اسلامی ایران (IRIB) و کسانی که از آن پشتیبانی می کنند. ایالات متحده برای سال مالی 2013 IRIB را به عنوان یک مشروط به حقوق بشر در قانون مجوز دفاع ملی (NDAA) معرفی کرد ، که رئیس جمهور را ملزم به تحریم های IRIB کرد و آن را در لیست وزارت خزانه داری از اتباع ویژه و افراد مسدود کرد. بشردر بخش 1248 قانون آمده است: "پخش جمهوری اسلامی ایران با پخش اعتراف به تلویزیون اجباری و محاکمات نمایشی ، به نقض حقوق بشر افراد کمک کرده است."رئیس جمهور باراک اوباما در فوریه 2013 به دلیل محدود کردن یا انکار جریان آزاد اطلاعات به یا از مردم ایران ، IRIB را طبق دستور اجرایی 13628 در فوریه 2013 تحریم کرد.

ایالات متحده اکنون باید مدیر کل فعلی IRIB ، پیمن جبلی و هر مقام فعلی ، تهیه کننده ، مدیر خبر و لنگرگاه IRIB را تعیین کند. خزانه داری همچنین باید بررسی کند که آیا بانک ها و نهادهای شرکتی پشتیبانی مادی را در اختیار IRIB قرار می دهند و بر این اساس آنها را تعیین می کنند. در سال 2018 ، وزارت خزانه داری قبل از تحریم Ayandeh Bank به دستور اجرایی 13846 به دلیل نقش خود در "کمک به مادی ، حمایت مالی ، یا ارائه پشتیبانی مالی ، مادی یا فناوری ، یا کالاها یا خدمات به یا پشتیبانی یا پشتیبانی از آن ، یک سابقه را تأسیس کرد. irib. "

تحریم های حقوق بشر را گسترش دهید. دولت بایدن باید به طور قابل توجهی استفاده از تحریم های حقوق بشر علیه رژیم در ایران را گسترش دهد. دولت باید یک کمپین تعیین شده را آغاز کند که پیروی از تعیین اخیر پلیس اخلاق ایران باشد و فرماندهان نظامی را که ریاست آخرین سرکوب جمهوری اسلامی را بر عهده داشته اند ، انتخاب کند. این تحریم ها با هدف نامگذاری ، شرم آور و مجازات کردن ستمگران مردم ایران ، باید نیروی اجرای قانون (LEF) ، شبه نظامی Basij و فرماندهان IRGC را در سطح منطقه ای و محلی هدف قرار دهند. همچنین در این موارد باید کاربرد تحریم ها علیه فرمانداران ، فرمانداران کل و میزبان مقامات سیاسی و قضایی را که از سرکوب در سطح منطقه ای و ملی حمایت می کنند ، کشف کند. سیاست گذاران می توانند این مقصر بودن را از طریق منابع باز تعیین کنند.

تحریم رهبری ارشد ایران. واشنگتن باید تحریم هایی را برای رهبر عالی ایران ، آیت الله علی خامنه ای و رئیس جمهور ابراهیم ریزی تقویت کند ، که هر دو در حال حاضر در لیست سیاه وزارت خزانه داری هستند اما برای جرائم مربوط به حقوق بشر نیستند. به عنوان مثال ، دولت باید دستور اجرایی 13876 را اصلاح کند - که در حال حاضر کسانی را که در دفتر رهبر عالی یا کسانی که توسط رهبر عالی منصوب شده اند به یک مقام سیاسی در ایران - برای ادغام تحریم های حقوق بشر در رژیم تحریم های دستور ، هدف قرار می دهد. همچنین باید کاربرد تحریم های حقوق بشر را گسترش داده و تحریم های بخشی را در بخش های دفاعی و اطلاعاتی اقتصاد ایران بر اساس سابقه سوء استفاده از حقوق بشر در ایران اعمال کند. واشنگتن باید این تحریم ها را به سایر ستونهای رژیم که ممکن است وجود داشته باشد ، حمایت مالی یا نهادی از دستگاه سرکوب ایران وجود داشته باشد.

ویزا را برای افراد متصل به رژیم در ایالات متحده انکار کنید. دولت بایدن باید از مقامات وزارت امور خارجه موجود طبق قانون تخصیص سال 2019 برای جلوگیری از ورود به ایالات متحده از متخلفان ناخالص حقوق بشر و خانواده های آنها استفاده کند. واشنگتن ابتدا باید این مجازات را برای افراد در لیست سیاه وزارت خزانه داری در مواردی که ممکن است مبنای اثبات شده برای مجازات های حقوق بشر وجود داشته باشد ، اعمال کند. سپس باید در برابر اهداف جدید گسترش یابد. پس از آن ، دولت گفتگو با شرکای بین المللی را آغاز می کند تا آنها را ترغیب کند که ممنوعیت ویزا را علیه همان افراد و خانواده هایشان در نظر بگیرند. نتیجه خالص می تواند یک وب گسترده یا "منطقه بدون رفتن" برای متخلفان حقوق بشر ایران و خانواده های آنها باشد.

تلاش های چند جانبه را گسترش دهید. دولت باید اطلاعات هدفمند در مورد شاگردان حقوق بشر را با شرکای بین المللی خود که دارای مقامات تحریم های خودمختار هستند یا در حال توسعه هستند ، به اشتراک بگذارد. سپس کمپین تعیین و پاسخگویی باید در برابر IRGC ، LEF ، مقامات رژیم ، چند جانبه "، تحریم ها ، سانسور ها و دیگران را که به دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی کمک می کنند ،" چند جانبه "کند. تحریم های اخیر کانادا علیه پلیس اخلاق ایران ، و همچنین توسط اتحادیه اروپا (اتحادیه اروپا) و انگلستان نمونه های خوبی از این امر است ، اما استفاده از تحریم ها باید گسترش یابد تا همه شرکای آمریکایی با رژیم های تحریم حقوق بشر و توانایی های تحریم های خودمختار شامل شود. بشر

برعکس ، در مواردی که مواردی از نهادهای مشمول مجازات های اتحادیه اروپا وجود دارد که هنوز با استفاده از وزارت امور خارجه و مقامات وزارت خزانه داری هدف قرار نمی گیرند ، دولت باید به سرعت حرکت کند تا شکاف فراتر از اقیانوس اطلس را برطرف کند. دولت همچنین باید اطلاعات را با سازمان های اجرای قانون خارجی و قضات تحقیقاتی که ممکن است به دنبال نقض حقوق بشر علیه مقامات ایران باشد ، به اشتراک بگذارد.

یک صندوق پشتیبانی ایجاد کنید. دولت باید برای حمایت از جنبش اعتراض ایران با استفاده از مجازات ها و اقدامات پیش بینی دارایی گذشته مربوط به ایران ، شبیه به آنچه برای جنبش جامد لهستان در طول جنگ سرد انجام شده است ، ایجاد کند. این صندوق باید از تلاش های کارگران ایران برای مشارکت در اعتصاب برای شکستن خواست رژیم پشتیبانی کند. همچنین باید از خانواده های زندانیان سیاسی و کسانی که نان آور را در اعتراضات فعلی یا گذشته از دست داده اند ، حمایت مالی کند.

سازمان های بین المللی

سرانجام ، دولت باید با فشار آوردن به حذف یا مجازات در سازمان های بین المللی ، جمهوری اسلامی را از نظر سیاسی منزوی کند ، در حالی که متحدین را نیز تحت فشار قرار می دهد تا روابط دیپلماتیک دو جانبه خود را قطع یا کاهش دهند.

فشار به صورت دیپلماتیک ایران. کشورهای اروپایی طی چهار دهه گذشته سفیران خود را از تهران بارها و بارها به یاد آورده اند. از این رو ، رشته اخیر و اظهارات متفقین آمریکایی علیه جمهوری اسلامی مورد استقبال قرار می گیرد ، اما می توان کارهای بیشتری انجام داد ، مانند بیانیه اخیر محکومیت مشترک شامل وزرای خارجی زن از 12 ایالت. دولت بایدن باید بیشتر به کلیه نمایندگان ایالات متحده دستور دهد تا از هر جلسه بین المللی که نماینده ایرانی در آن صحبت می کند ، قدم بردارند. با توجه به قتل وحشیانه ماهسا امینی ، و همچنین بسیاری از معترضین زن شجاع دیگر ، مانند تأثیرگذار در رسانه های اجتماعی 23 ساله ، هادیس نجفی و 16 ساله نیکا شاهکارامی ، ایالات متحده باید به کشورهای مربوطه فشار بیاوردبرای حذف ایران از کمیسیون 45 نفره در مورد وضعیت زنان در سازمان ملل متحد و در عین حال در نظر داشته باشید که قطعنامه های نقض حقوق را به توجه سایر نهادهای سازمان ملل مانند شورای حقوق بشر یا مجمع عمومی در نظر بگیرید.

ایران را در سازمان های بین المللی محکوم کنید. ایالات متحده باید به اتحادیه بین المللی ارتباطات فشار بیاورد تا محکومیت ایران را به دلیل نقض قوانین بین المللی ارتباطات از راه دور صادر کند. آمریکا باید مقامات پخش اروپایی - مانند Conseil Supérieur de l’Auvovisuel در فرانسه و سازمان مطبوعات و پخش سوئد را تشویق کند - تنظیم کننده های شنوایی و بصری را برای ابطال مجوزهای IRIB برای فعالیت هدایت کنند. OFCOM ، تنظیم کننده شنوایی و بصری انگلستان ، در سال 2012 مجوز تلویزیون مطبوعات را به دلیل پخش اعترافات اجباری خود ابطال کرد.

تحریم های عقب را در سازمان ملل متحد کنید. در هر زمان ، هر یک از شرکت کنندگان اصلی در JCPOA می تواند نامه ای را به شورای امنیت سازمان ملل ارسال کند که ادعا می کند ایران از تعهدات خود در این معامله قابل توجه است و باعث می شود یک ساعت 30 روزه تا زمانی که تمام قطعنامه های قبلی شورای امنیت سازمان ملل برگرددزور. انگلستان ، فرانسه و آلمان این دوره عمل را در ژانویه سال 2020 آغاز کردند ، اما هرگز روند عقب نشینی تحریم ها را در شورای امنیت سازمان ملل به اتمام رساندند. دولت ترامپ در آگوست سال 2020 با استناد به حقوق ایالات متحده تحت قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل ، در شورای امنیت سازمان ملل یک جانبه تلاش کرد ، اما سایر اعضای شورا با این اقدام مخالفت کردند. دولت بایدن در اوایل سال 2021 اعلان Snapback ایالات متحده را پس گرفت. واشنگتن اکنون باید آن را بازگرداند.

نتیجه

واشنگتن با اعتراضات ضد رژیم در سراسر ایران از نقطه چهلمین روز ، به شدت نیاز به یک استراتژی برای ایستادن بهتر با مردم ایران که همچنان به نمایش می گذارند ، و همچنین انسجام نسبت به سیاست کلی ایران خود. بردارهای فوق از حمایت از مردم و اقدامات تنبیهی علیه رژیم می توانند دقیقاً همین کار را انجام دهند.